Πέμπτη, 24 Σεπτεμβρίου 2015

Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης: Τί είναι αμαρτία;



Η αμαρτία διαπράττεται προπαντός στο μυστικό βάθος του ανθρωπίνου πνεύματος, αλλά το αντίτιμο αυτής πλήττει τον όλον άνθρωπον.

Όταν αυτή συντελεσθή, αντανακλάται στη ψυχική και φυσική κατάσταση του ανθρώπου, στην εξωτερική του εμφάνιση, στα πεπρωμένα του αμαρτήσαντος, εξέρχεται αναπόφευκτα πέραν των ορίων της ατομικής του ζωής και βαρύνει διά του κακού, την ζωή ολοκλήρου της ανθρωπότητος, και συνεπώς αντανακλάται και στα πεπρωμένα του σύμπαντος κόσμου.

Συνεπώς, κοσμικής σημασίας δεν είχε μόνον το αμάρτημα του Προπάτορος Αδάμ.

Κάθε αμάρτημα, φανερό ή αφανές, εκάστου ενός από εμάς, επηρεάζει τα πεπρωμένα όλου του κόσμου.

Ο σαρκικός, μην έχοντας ακόμη πείρα της αιωνίου ζωής του Πνεύματος, δεν αντιλαμβάνεται την αλλαγή της καταστάσεως του μετά τη διάπραξη της αμαρτίας, διότι παραμένει πάντοτε σε πνευματικό θάνατο.

Αντίθετα ο πνευματικός άνθρωπος, σε κάθε κλίση του θελήματος του προς την αμαρτία, βλέπει μέσα του την αλλαγή της καταστάσεως του, λόγω της υποστολής της χάριτος.

ΠΗΓΗ

Ο Εόρτιος Εσπερινός του Οσίου Σιλουανού του Αθωνίτου


Ο ΕΟΡΤΙΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΣΙΛΟΥΑΝΟΥ ΤΟΥ ΑΘΩΝΙΤΗ




Με ιδιαίτερη λαμπρότητα τελέσθηκε χθες Τετάρτη 23 – Σεπτεμβρίου για 5η συνεχή φορά, ο Εόρτιος Εσπερινός του Οσίου Σιλουανού του Αθωνίτου,
στον ομώνυμο Ιερό Ναό που είναι παρεκκλήσι της Ιεράς Μονής του Αγίου Νικολάου (Αναπαυσά) Μετεώρων.

Στον Εσπερινό χοροστάτησε ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής του Αγίου Νικολάου (Αναπαυσά) Πάτερ Πολύκαρπος, συγχοροστατούντος του Αδελφού της Ιεράς Μονής π. Δημητρίου, του Διακόνου της Ιεράς Μητροπόλεως Σταγών και Μετεώρων π. Ιωάννου Κουβελά και συμπροσευχομένου του Μοναχού Αδελφού της Ιεράς Μονής Μεγάλου Μετεώρου π. Γρηγορίου.

Στον Εσπερινό παρευρέθηκαν ο αντιδήμαρχος έργων Κ. Βουρλίτσης Δημήτριος (εκ μέρους του Δήμου Καλαμπάκας) και πλήθος πιστών.

Ο Ηγούμενος της Ιεράς Μονής του Αγίου Νικολάου (Αναπαυσά) απευθύνθηκε στον ευσεβή λαό με τον παρακάτω Εόρτιο Λόγο.

Ακολούθησε ένα μικρό κέρασμα στους προσκυνητές και στη συνέχεια τελέσθηκε Αγρυπνία προς τιμήν του Οσίου Σιλουανού.



Ο ΕΟΡΤΙΟΣ ΛΟΓΟΣ





Στήν μνήμη τοῦ Ὁσίου Πατρός ἡμῷνΣιλουανοῦ τοῦ Ἀθωνίτου πού ἐκφωνήθηκε στόν Πανηγυρικό Ἑόρτιο Ἑσπερινό στίς 23/9/2015 ὑπό τοῦ Πατρός Πολυκάρπου


Ἡ Πνευματική ζωή εἶναι λεβεντιά εἶναι χαρά. Δέν εἶναι κακομοιριά Εἶναι παλοβαμάρα μέ τήν καλή ἔννοια. εἶναι θεία τρέλα.

«Ἰησοῦς Χριστός Χθές καί σήμερον ὁ αὐτός, καί εἰς τούς αἰώνας (Ἑβρ 13,8).
Ὁ Ἰησοῦς Χριστός δέν ἐγκατέλειψε πότε τήν Ἐκκλησία Του, ἀλλά, κατά τήν ἀψευδῆ ὑπόσχεσή Του πρός τούς ἀποστόλους, εἶναι μαζί μας πάντοτε μέχρι τήν συντέλεια τοῦ κόσμου (Μάτθ. 28,20).

Ἰδιαίτερα στίς ἡμέρες μας πού ἐπλεόνασε ἡ ἁμαρτία, ὑπέρ-ἐπερίσευσε ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ (Ρώμ. 5,20). Μεγάλη ἀπόδειξη εἶναι οἱ σπουδαῖοι χαρισματούχοι γέροντες τῆς ἐποχῆς μας σέ κάθε χώρα ὁπού ὑπάρχει ἡ ὀρθόδοξη πίστη καί μάλιστα στήν ἐπί γής πατρίδα μας τήν Ἑλλάδα .

Ἀνάμεσα στούς χαρισματούχους γέροντας πού ὡσεί φοίνικες ἐξήνθησαν ἐν τῷ οἰκῶ ΚυρίουΒλ.Ψαλ. 21,13-14)τόν 20ό αἰωνα ἐξέχουσα θέσει ἔχει ὁ μακαριστός ὁσιώτατος Γέρων Σιλουανός ὁ Ἀθωνίτης ὁ διάσημος αὐτός Μοναχός του ὁποίου ἡ φήμη ξεπέρασε τά ὅρια τῆς Ἑλλάδος καί ἔχει φθάσει μέχρι τά πέρατα τῆς οἰκουμένης.

Μέ τήν Χάρη τοῦ Κυρίου μᾶς Ἰησοῦ Χριστοῦ καί τήν Ἀγάπη τοῦ Θεοῦ καί Πατρός καί τήν Κοινωνία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος ἀξιωνόμαστε γιά πέμπτη χρονιά Αγαπητοί ἐν Χῶ Ἰησοῦ Ἀδερφοί νά πανηγυρίσουμε καί νά γιορτάσουμε τόν Ὅσιο Πατέρα Σιλουανό τόν Ἀθωνίτη.

Πράγματι ἡ πνευματική ζωή εἶναι Λεβεντιά καί χαρά. Σήμερα πού ζοῦμε τήν οἰκομομικη κρίση μᾶλλον τήν πνευματική κρίση ἔχουμε ἀνάγκη τήν λεβεντιά καί τήν χαρά. Τί εἶναι χαρά; «Χαρά εἶναι ἕνα εἶδος σκιρτήματος τῆς εὐτυχισμένης ψυχῆς» Χαρά εἶναι ἡ ἐκπλήρωση τῶν ἐπιθυμιῶν, ἡ ἀπόλαυση τῶν εὐχάριστων καί ἡ λησμοσύνη τῶν λυπηρῶν.

Τό νά χαίρεσαι μέ τόν Ἰησοῦ πλημμυρίζεις ἀπό πνευματική εὐχαρίστηση. Ἡ κατά κόσμον χαρά δέν εἶναι ἀληθινή χαρά, ἀντίθετα κοντά στόν Ἰησοῦ καί οἱ θλίψεις χαρά φέρνουν. Ἡ καρδία χαίρεται γιατί ἡ ἀγάπη τοῦ θεοῦ κατασκήνωσε μέσα της, καί αἰσθάνθηκε νά ἔχει γεμίσει ἀπό τό πολυπόθυτο ἀγαθό. Χαίρεται ἡ καρδία τοῦ ἀνθρώπου γιατί ἔλαβε μυστική πληροφορία ὅτι ὁ θεός τήν ἀγάπησε. Χαίρεται γιατί ἡ εἰρήνη, ἡ γαλήνη, ἡ ἠρεμία καί ἡ ἀταραξία βασιλεύουν μέσα της.

Η καρδιά χαιρέται γιατί μέ τήν πίστη γνώρισε τόν Ἰησοῦ, μέ τήν ἐλπίδα κατανόησε τήν ἀλήθεια τῶν μελλόντων ἀγαθῶν, καί μέ τήν ἀγάπη γνώρισε τόν Ἰησοῦ Χριστό νά κατοίκει μέσα της.

Ὤ χαρά ἁγία! Παραδείσιου πλούτου τό προοίμιον! Ὠ χαρά, ἡδονής ἀνέκφραστης προάγγελε! Ἐσένα ποθῶ τόσο πολύ κι ἐσένα ζητῶ σάν ἀρραβώνα πού κατέκτησα πάνω στήν γῆ.

Ὁ σημερινός ἑορταζόμενος Ὅσιος Σιλουανός Ἀγαπητοί μου ἀδελφοί ἔζησε στό μοναστήρι τοῦ Ἁγίου Παντελεήμονος στό Ἅγιον Ὅρος μέ λεβεντιά καί χαρά πού εἶναι καρπός τοῦ Ἁγίου Πνεύματος. Ἔζησε μέ ἀγωνιστικό φρόνημα -καθαρίζοντας τήν καρδιά ἀπό τά ψέκτα πάθη- πού εἶναι ἡ βαθεία μετάνοια μέ τήν προσευχή, τό Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ Ἐλλεησόν μέ πού εἶναι ὁ φωτισμός τοῦ νοός, φτάνοντας στήν θέωση μέ τήν ἀγάπη καί τόν θεῖο Ἐρωτα.

Να παρακαλέσωμε τόν Ὅσιο Σιλουανό νά πρεσβεύει στήν ἀγάπη τοῦ θεοῦ νά μᾶς χαρίσει τήν πολυπόθητη χαρά καί νά ἀξιωθοῦμε καί τῆς οὐράνιας χαρᾶς, ἐκεῖ ὁπού ὑπάρχει ὁ ἀκατάπαυστος ἦχος τῶν ἑορταζόντων καί ἀνέκφραστη ἡδονή ἀντικρίζοντας τό ἄρρητο κάλλος τοῦ Προσώπου τοῦ γλυκυτάτου μας Ἰησοῦ.

Ἔτη Πολλά Εὐλογημένα καί ἁγιασμένα βοήθειά μας ὁ Ὅσιος Σιλουανός.

Σάν σήμερα 57 ὁλόκληρα χρόνια στίς 23/9/1958 ἀγαπητοί ἐν Χῶ Ἰησοῦ Ἀδελφοί εἶδα τό φῶς τοῦ ἡλίου στήν γενέτειρά μου στήν Καρδιτσα. Παρακαλῶ νά εὐχεσθε ὁ γλυκύτατος Ἰησοῦς νά μέ δίνει πλούσια τήν ἄκτιστη χάρη τοῦ Ἁγίου Πνεύματος γιά νά ἐφαρμόσω τό Δαυϊτικό λόγιο «Διδάξω ἀνόμους τάς ὁδούς Σου καί ἀσεβεῖς ἐπί Σέ ἐπιστρέψουσι», ἀκόμη δέ νά μέ χαρίση Βαθεία μετάνοια ὥστε νἅ εἶναι Χριστιανικά τά τέλη τῆς ζωῆς μου ἀνώδυνα ἀνεπαίσχυντα εἰρηνικά καί νά ἔχω καλή ἀπολογία στό φοβερό βῆμα τοῦ Γλυκυτάτου μου Ἰησοῦ.

Ζητῶ νά μέ συγχωρέσουν ὅσους κατεπίκρανα καί ἐσκανδάλισα μέ τά λόγιά μου καί τήν κακή συμπεριφορᾶ μου.


Χαίρετε Ἀδελφοί πάντοτε τήν χαράν τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ καί Θεοῦ μας.




Τετάρτη, 23 Σεπτεμβρίου 2015

ΙΕΡΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ




                        ΕΟΡΤΙΟΝ    ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ
                               ΙΕΡΑ ΑΓΡΥΠΝΙΑ
ΡΑΔΙΟΦΩΝΟ
Ἕτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ'. Θείας πίστεως.
Ποίημα Παύλου Ἱερομόναχου
Κήρυξ δέδοσαι, τῇ οἰκουμένῃ, σὺ γλυκύτατος, ἐν θεολόγοις, τῆς τοῦ Χριστοῦ ἀγάπης τρισόλβιε· τὸν Ταπεινὸν γὰρ καὶ Πρᾷον ἑώρακας, καὶ τὴν Ἐκείνου καρδίαν κατέμαθες. Ὅθεν ἅπαντες, Σιλουανὲ ἐλλαμπόμενοι, τοῖς θεογλώσσοις ῥήμασι, δοξάζομεν τὸ Πνεῦμα τὸ δοξάσαν σε.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος πλ. α'. Τὸν Συνάναρχον Λόγον.
Κατηγλάϊσας Πάτερ Ὄρος τοῦ Ἄθωνος, ὑπὲρ φύσιν βιώσας καὶ τὴν τοῦ Πνεύματος, ἐπίδειξάμενος ἡμῖν θείαν ἐνέργειαν, ὅθεν τιμῶντές σου σεπτῶς, τὴν μνήμην ὦ Σιλουανέ, δοξάζομεν ἐκ καρδίας, τὸν παρασχόντα σε μέγαν, τῇ Ἐκκλησίᾳ χριστοκήρυκα.



Κοντάκιον
Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.
Τῶν Ὁσίων σύσκηνος τῶν πάλαι ὤφθης, ἐναρέτοις πράξεσι, Χριστὸν δοξάσας ἐπὶ γῆς, Σιλουανὲ παναοίδιμε, καὶ ἐκομίσω τὸν ἄφθαρτον στέφανον.

Μεγαλυνάριον
Χαίροις θεοφόρε Σιλουανέ, ὁ ἐσχάτοις χρόνοις, διαλάμψας ἀσκητικῶς· χαίροις τῶν ἐν Ἄθῳ, ὑπόδειγμα Πατέρων, καὶ πρὸς Χριστὸν μεσίτης, ἡμῶν θερμότατος.Η ΑΓΙΑ ΜΑΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑ ΣΤΙΣ 24/9/2015 ΕΟΡΤΑΖΕΙ ΤΙΜΑ ΚΑΙ ΠΑ ΝΗΓΥΡΙΖΕΙ   ΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΣΙΛΟΥΑΝΟΥ ΤΟΥ ΑΘΩΝΙΤΟΥ.                                 ΣΤΟ ΜΟΝΑΣΤΗΡΙ ΤΟΥ  ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΑΝΑΠΑΥΣΑ  ΑΓΙΩΝ ΜΕΤΕΩΡΩΝ                                                                               ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΤΗΣ  ΤΕΤΑΡΤΗΣ 23/9/2015  ΣΤΙΣ 6,30 ΤΟ ΑΠΟΓΕΥΜΑ ΘΑ ΤΕΛΕΣΘΗ Ο ΕΟΡΤΙΟΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ  ΜΕ ΑΡΤΟΚΛΑΣΙΑ ΚΑΙ ΘΕΙΟΝ ΚΗΡΥΓΜΑ
ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΕΣΠΕΡΙΝΟΥ ΘΑ ΔΟΘΗ ΤΟ ΕΟΡΤΙΟΝ ΚΕΡΑΣΜΑ
ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ 23/9/2015 ΣΤΙΣ 9 ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΘΑ ΤΕΛΕΣΘΗ Ο ΟΡΘΡΟΣ ΚΑΙ  Η ΘΕΙΑ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

                                   ΜΕ ΕΟΡΤΙΕΣ   ΕΥΧΕΣ
                          Ο ΠΑΤΕΡΑΣ   ΠΟΛΥΚΑΡΠΟΣ
  ΣΥΝΤΟΜΟ   ΑΠΟΣΠΑΣΜΑ                                                                      ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΤΟΥ ΟΣΙΟΥ ΠΑΤΡΟΣ ΗΜΩΝ ΣΙΛΟΥΑΝΟΥ ΤΟΥ ΑΘΩΝΙΤΟΥ

   Τί εἶναι ἁμαρτία;

  •  
Ἡ ἁμαρτία διαπράττεται προπαντός στό μυστικό βάθος τοῦ ἀνθρωπίνου πνεύματος, ἀλλά τό ἀντίτιμο αὐτῆς πλήττει τόν ὅλον ἄνθρωπον.
Ὅταν αὐτή συντελεσθῆ, ἀντανακλᾶται στή ψυχική καί την φυσική κατάσταση τοῦ ἀνθρώπου, στήν ἐξωτερική του ἐμφάνιση, στά πεπρωμένα τοῦ ἁμαρτήσαντος, ἐξέρχεται ἀναπόφευκτα πέραν τῶν ὁρίων τῆς ἀτομικῆς του ζωῆς καί βαρύνει διά τοῦ κακοῦ, τήν ζωή ὁλοκλήρου της ἀνθρωπότητος, καί συνεπῶς ἀντανακλᾶται καί στά πεπρωμένα τοῦ σύμπαντος κόσμου.
Συνεπῶς, κοσμικῆς σημασίας δέν εἶχε μόνον τό ἁμάρτημα τοῦ Προπάτορος Ἀδάμ.
Κάθε ἁμάρτημα, φανερό ἤ ἀφανές, ἑκάστου ἑνός ἀπό ἐμᾶς, ἐπηρεάζει τά πεπρωμένα ὅλου του κόσμου.
Ὁ σαρκικός, μήν ἔχοντας ἀκόμη πείρα τῆς αἰωνίου ζωῆς τοῦ Πνεύματος, δέν ἀντιλαμβάνεται τήν ἀλλαγή τῆς καταστάσεως τοῦ μετά τή διάπραξη τῆς ἁμαρτίας, διότι παραμένει πάντοτε σέ πνευματικό θάνατο.
Ἀντίθετα ὁ πνευματικός ἄνθρωπος, σέ κάθε κλίση τοῦ θελήματός του πρός τήν ἁμαρτία, βλέπει μέσα τοῦ τήν ἀλλαγή τῆς καταστάσεώς του, λόγω τῆς ὑποστολῆς τῆς χάριτος.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ'. Θείας πίστεως.
Ποίημα Παύλου Ἱερομόναχου
Κήρυξ δέδοσαι, τῇ οἰκουμένῃ, σὺ γλυκύτατος, ἐν θεολόγοις, τῆς τοῦ Χριστοῦ ἀγάπης τρισόλβιε· τὸν Ταπεινὸν γὰρ καὶ Πρᾷον ἑώρακας, καὶ τὴν Ἐκείνου καρδίαν κατέμαθες. Ὅθεν ἅπαντες, Σιλουανὲ ἐλλαμπόμενοι, τοῖς θεογλώσσοις ῥήμασι, δοξάζομεν τὸ Πνεῦμα τὸ δοξάσαν σε.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος πλ. α'. Τὸν Συνάναρχον Λόγον.
Κατηγλάϊσας Πάτερ Ὄρος τοῦ Ἄθωνος, ὑπὲρ φύσιν βιώσας καὶ τὴν τοῦ Πνεύματος, ἐπίδειξάμενος ἡμῖν θείαν ἐνέργειαν, ὅθεν τιμῶντές σου σεπτῶς, τὴν μνήμην ὦ Σιλουανέ, δοξάζομεν ἐκ καρδίας, τὸν παρασχόντα σε μέγαν, τῇ Ἐκκλησίᾳ χριστοκήρυκα.



Κοντάκιον
Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.
Τῶν Ὁσίων σύσκηνος τῶν πάλαι ὤφθης, ἐναρέτοις πράξεσι, Χριστὸν δοξάσας ἐπὶ γῆς, Σιλουανὲ παναοίδιμε, καὶ ἐκομίσω τὸν ἄφθαρτον στέφανον.
 Ο ΠΑΤΕΡΑΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ

Μεγαλυνάριον
Χαίροις θεοφόρε Σιλουανέ, ὁ ἐσχάτοις χρόνοις, διαλάμψας ἀσκητικῶς· χαίροις τῶν ἐν Ἄθῳ, ὑπόδειγμα Πατέρων, καὶ πρὸς Χριστὸν μεσίτης, ἡμῶν θερμότατος.Ἕτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ'. Θείας πίστεως.
Ποίημα Παύλου Ἱερομόναχου
Κήρυξ δέδοσαι, τῇ οἰκουμένῃ, σὺ γλυκύτατος, ἐν θεολόγοις, τῆς τοῦ Χριστοῦ ἀγάπης τρισόλβιε· τὸν Ταπεινὸν γὰρ καὶ Πρᾷον ἑώρακας, καὶ τὴν Ἐκείνου καρδίαν κατέμαθες. Ὅθεν ἅπαντες, Σιλουανὲ ἐλλαμπόμενοι, τοῖς θεογλώσσοις ῥήμασι, δοξάζομεν τὸ Πνεῦμα τὸ δοξάσαν σε.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος πλ. α'. Τὸν Συνάναρχον Λόγον.
Κατηγλάϊσας Πάτερ Ὄρος τοῦ Ἄθωνος, ὑπὲρ φύσιν βιώσας καὶ τὴν τοῦ Πνεύματος, ἐπίδειξάμενος ἡμῖν θείαν ἐνέργειαν, ὅθεν τιμῶντές σου σεπτῶς, τὴν μνήμην ὦ Σιλουανέ, δοξάζομεν ἐκ καρδίας, τὸν παρασχόντα σε μέγαν, τῇ Ἐκκλησίᾳ χριστοκήρυκα.



Κοντάκιον
Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.
Τῶν Ὁσίων σύσκηνος τῶν πάλαι ὤφθης, ἐναρέτοις πράξεσι, Χριστὸν δοξάσας ἐπὶ γῆς, Σιλουανὲ παναοίδιμε, καὶ ἐκομίσω τὸν ἄφθαρτον στέφανον.

Μεγαλυνάριον
Χαίροις θεοφόρε Σιλουανέ, ὁ ἐσχάτοις χρόνοις, διαλάμψας ἀσκητικῶς· χαίροις τῶν ἐν Ἄθῳ, ὑπόδειγμα Πατέρων, καὶ πρὸς Χριστὸν μεσίτης, ἡμῶν θερμότατος
.




                                              

Τρίτη, 22 Σεπτεμβρίου 2015

Άγιος Σιλουανός ο Αγιορείτης


Εορτάζει στις 24 Σεπτεμβρίου εκάστου έτους.


Βιογραφία
Ο Άγιος Σιλουανός ο Αγιορείτης έγινε γνωστός πριν ακόμα αγιοκαταχτεί από την Ορθόδοξη Εκκλησία με το βιογραφικό έργο «Ο γέροντας Σιλουανός του Άθω», που το συνέγραψε με ωραίο τρόπο ο Ηγούμενος της Μονής Τιμίου Προδρόμου στο Έσσεξ της Αγγλίας Αρχιμανδρίτης Σωφρόνιος, που έζησε κοντά στον Άγιο για πολύ καιρό στον Άθω.

Σύμφωνα λοιπόν με τον Σωφρόνιο, ο Άγιος Σιλουανός ασκήθηκε στο Άγιον Όρος για 46 ολόκληρα χρόνια και συγκεκριμένα στη Μονή του Αγίου Παντελεήμονα. Γεννήθηκε το 1866 μ.Χ. στο χωριό Σόβοκ της επαρχίας Λεμπεντιάσκ της Ρωσίας και το κοσμικό του όνομα ήταν Συμεών Ιβάνοβιτς Αντόνωφ. Στη Ρωσία έκανε το επάγγελμα του ξυλουργού. Στο Άγιο Όρος ήλθε το 1892 μ.Χ. και αφιερώθηκε ολοκληρωτικά στην άσκηση και την προσευχή. Το 1911 μ.Χ. έγινε μεγαλόσχημος και στολίστηκε με πολλές άγιες αρετές και γέμισε όλος από θείο φως. Το 1915 μ.Χ. βγήκε για λίγο από το Άγιον Όρος και επισκέφθηκε τα μοναστήρια της πατρίδας του. Απεβίωσε στις 24 Σεπτεμβρίου του 1938 μ.Χ. και η Ορθόδοξη Εκκλησία πρόσφατα τον αγιοποίησε.


Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Κανόνα πίστεως.
Χριστὸν διδάσκαλον ἐν ὀδῷ ταπεινώσεως προσευξάμενος ἔλαβες, μαρτυροῦντος τοῦ Πνεύματος, ἐν σῇ καρδία τὴν λύτρωσιν, διὰ τοῦτο ἀσκήσεως ἀνεδείχθης σὺ ὁδηγός, ὡς φωτὸς θείου ἔμπλεως. Ὅσιε πάτερ Σιλουανέ, πρέσβευε Χριστῷ τῷ Θεῷ σωθήναι τᾶς ψυχᾶς ἠμῶν.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.
Ὁσίων ἐφάμιλλος, καὶ κοινωνὸς ἀληθῶς, ἐσχάτοις ἐν ἔτεσι, δι’ ἐναρέτου ζωῆς, ἐδείχθης μακάριε. Ὅθεν Σιλουανέ σε, ἡ οὐράνιος δόξα, δέδεκται μετὰ τέλος, σὺν Ὁσίοις Πατράσι· μεθ’ ὧν καὶ καθικέτευε, ὑπὲρ τῶν τιμώντων σε.


Ἕτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος γ'. Θείας πίστεως.
Ποίημα Παύλου Ἱερομόναχου
Κήρυξ δέδοσαι, τῇ οἰκουμένῃ, σὺ γλυκύτατος, ἐν θεολόγοις, τῆς τοῦ Χριστοῦ ἀγάπης τρισόλβιε· τὸν Ταπεινὸν γὰρ καὶ Πρᾷον ἑώρακας, καὶ τὴν Ἐκείνου καρδίαν κατέμαθες. Ὅθεν ἅπαντες, Σιλουανὲ ἐλλαμπόμενοι, τοῖς θεογλώσσοις ῥήμασι, δοξάζομεν τὸ Πνεῦμα τὸ δοξάσαν σε.

Ἕτερον Ἀπολυτίκιον
Ἦχος πλ. α'. Τὸν Συνάναρχον Λόγον.
Κατηγλάϊσας Πάτερ Ὄρος τοῦ Ἄθωνος, ὑπὲρ φύσιν βιώσας καὶ τὴν τοῦ Πνεύματος, ἐπίδειξάμενος ἡμῖν θείαν ἐνέργειαν, ὅθεν τιμῶντές σου σεπτῶς, τὴν μνήμην ὦ Σιλουανέ, δοξάζομεν ἐκ καρδίας, τὸν παρασχόντα σε μέγαν, τῇ Ἐκκλησίᾳ χριστοκήρυκα.


Κοντάκιον
Ἦχος δ’. Ἐπεφάνης σήμερον.
Τῶν Ὁσίων σύσκηνος τῶν πάλαι ὤφθης, ἐναρέτοις πράξεσι, Χριστὸν δοξάσας ἐπὶ γῆς, Σιλουανὲ παναοίδιμε, καὶ ἐκομίσω τὸν ἄφθαρτον στέφανον.

Μεγαλυνάριον
Χαίροις θεοφόρε Σιλουανέ, ὁ ἐσχάτοις χρόνοις, διαλάμψας ἀσκητικῶς· χαίροις τῶν ἐν Ἄθῳ, ὑπόδειγμα Πατέρων, καὶ πρὸς Χριστὸν μεσίτης, ἡμῶν θερμότατος.

Σάββατο, 19 Σεπτεμβρίου 2015

Σύναξις των εκ Θεσσαλιώτιδος Αγίων


Εορτάζει την Κυριακή μεταξύ 15 και 21 Σεπτεμβρίου εκάστου έτους.

 Βιογραφία
Η πρώτη Κυριακή μετά την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού είναι αφιερωμένη στους εκ Θεσσαλιώτιδος Αγίους. Στον χορό των Αγίων ανήκουν οι:

1) Ο εκ Πεζούλης νέος ιερομάρτυς Σεραφείμ, επίσκοπος Φαναρίου και Νεοχωρίου .

2) Ο εκ Καλογραιανών Άγιος Αρσένιος Ελασσώνος .

3) Ο εκ Βατσουνιάς Άγιος Παρθένιος επίσκοπος Ραδοβυσδίου .

4) Ο Οσιομάρτυς Νικόλαος ο Νέος ο εν Βουνένη .

5) Ο εκ Μυριχόβου οσιομάρτυς Δαμιανός ο εν Κισσάβω και Λαρίση .

6) Ο Άγιος Νεομάρτυς Κωνσταντίνος εκ Καπούας .

7) Ο εκ Σκλαταίνης όσιος Διονύσιος ο εν Ολύμπω .

8) Ο εκ Γολίτζης όσιος Ακάκιος ο Καυσοκαλυβίτης .

Κυριακή 20 Σεπτεμβρίου 2015 - Κυριακὴ μετὰ τὴν Ὕψωσιν

 
Αρχαίο κέιμενο 
 
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ Η´ 34 - 38
34 Καὶ προσκαλεσάμενος τὸν ὄχλον σὺν τοῖς μαθηταῖς αὐτοῦ εἶπεν αὐτοῖς· Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι. 35 ὃς γὰρ ἂν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι, ἀπολέσει αὐτήν· ὃς δ’ ἂν ἀπολέσῃ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ τοῦ εὐαγγελίου, οὗτος σώσει αὐτήν. 36 τί γὰρ ὠφελήσει ἄνθρωπον ἐὰν κερδήσῃ τὸν κόσμον ὅλον, καὶ ζημιωθῇ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ; 37 ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ; 38 ὃς γὰρ ἐὰν ἐπαισχυνθῇ με καὶ τοὺς ἐμοὺς λόγους ἐν τῇ γενεᾷ ταύτῃ τῇ μοιχαλίδι καὶ ἁμαρτωλῷ, καὶ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐπαισχυνθήσεται αὐτὸν ὅταν ἔλθῃ ἐν τῇ δόξῃ τοῦ πατρὸς αὐτοῦ μετὰ τῶν ἀγγέλων τῶν ἁγίων.

ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ Θ´ 1 - 1
1 Καὶ ἔλεγεν αὐτοῖς· Ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι εἰσί τινες ὧδε τῶν ἑστηκότων, οἵτινες οὐ μὴ γεύσωνται θανάτου ἕως ἂν ἴδωσι τὴν βασιλείαν τοῦ Θεοῦ ἐληλυθυῖαν ἐν δυνάμει.


Ερμηνευτική απόδοση

 
ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ Η´ 34 - 38
34 Και αφού επροσκάλεσε τον λαόν μαζή με τους μαθητάς του, είπεν εις αυτούς· “όποιος θέλει να με ακολουθήση ως πιστός μαθητής μου, ας απαρνηθή τον αμαρτωλόν εαυτόν του με τας αδυναμίας, και τα πάθη του, ας πάρη την απόφασιν να υποστή προς χάριν μου ταλαιπωρίες και αυτόν ακόμη τον σταυρικόν θάνατον, και ας με ακολουθήση στον δρόμον, που εγώ εχάραξα. 35 Διότι όποιος θέλει να σώση την επίγειον ζωή του, αυτός θα χάση την αιωνίαν και μακαρίαν ζωήν. Οποιος όμως αψηφήσει και θυσιάσει την ζωήν του προς χάριν εμού και του ευαγγελίου, αυτός θα σώση την ζωήν του εις την αιωνίαν μακαριότητα. 36 Διότι τι θα ωφελήση τον άνθρωπον, εάν κερδήση ολόκληρον τον υλικόν κόσμον και χάσει την ψυχήν του; 37 Η, τι θα δώση άνθρωπος ως αντάλλαγμα, δια να εξαγοράση την ψυχήν του από τον Αδην, αφού ούτε ο κόσμος όλος δεν ημπορεί να αντισταθμίση την αξίαν της ψυχής; 38 Διότι εκείνος, ο οποίος δια λόγους ανθρωπαρεσκείας και δειλίας θα εντραπή και θα αρνηθή εμέ και τους λόγους μου εις την γενεάν αυτήν, την αποστατημένην και αμαρτωλήν, και ο Υιός του ανθρώπου θα εντραπή αυτόν και θα τον αποκηρύξη, όταν ως κριτής των ανθρώπων έλθη ολόλαμπρος με την δόξαν του Πατρός αυτού συνοδευόμενος από τους αγίους αγγέλους”.

ΚΑΤΑ ΜΑΡΚΟΝ Θ´ 1 - 1
1 Και έλεγεν εις αυτούς· “Σας διαβεβαιώνω, ότι υπάρχουν μερικοί από αυτούς που ευρίσκονται εδώ, οι οποίοι δεν θα γευθούν τον θάνατον, προτού ιδούν την βασιλείαν του Θεού, δηλαδή την Εκκλησίαν, να εγκαθίσταται και να θεμελιώνεται εις την γην με δύναμιν κατά την ημέραν της επιφοιτήσεως του Αγίου Πνεύματος”.

Τετάρτη, 16 Σεπτεμβρίου 2015

Δεν μου είναι αρεστά τα έργα σου


Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης

Το γνώρισα αυτό εκ πείρας.
Δεν ψεύδομαι, λέω την αλήθεια ενώπιον του Θεού, ότι γνωρίζω εν πνεύματι την Άχραντο Παρθένο.

Δεν Την είδα, αλλά το Άγιο Πνεύμα μου έδωσε να γνωρίσω Αυτήν και την αγάπη Της για μας.

Χωρίς την ευσπλαγχνία Της η ψυχή μου θα είχε χαθεί από πολύν καιρό.
Εκείνη, όμως, ευδόκησε να μ'επισκεφθεί και να με νουθετήσει, για να μην αμαρτάνω.

Μου είπε: ''Δεν μου είναι αρεστά τα έργα σου''.

Τα λόγια Της ήταν ευχάριστα, ήρεμα, μειλίχια, και συγκίνησαν την ψυχή.
Πέρασαν πάνω από σαράντα χρόνια, αλλά η ψυχή μου δεν μπορεί να λησμονήσει εκείνη την γλυκειά φωνή, και δεν γνωρίζω πώς να ευχαριστήσω την αγαθή και σπλαγχνική Μητέρα του Θεού.

Δευτέρα, 14 Σεπτεμβρίου 2015

Άγιος Βησσαρίων Αρχιεπίσκοπος Λαρίσης

Γῆθεν μεταστὰς Βησσαρίων εἰς πόλον,
Κἀκεῖ ἀρητὴρ ἐστι σὺν θυηπόλοις.
Βιογραφία
Ο Άγιος Βησσαρίων γεννήθηκε στην Πόρτα Παναγιά Τρικάλων το 1490 μ.Χ., λίγα χρόνια μετά την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως από τους Τούρκους. Αν και οι συνθήκες ήταν πολύ δύσκολες, γαλουχήθηκε και ανατράφηκε από τους ευλαβείς γονείς του με τα ιερά νάματα της αγίας πίστεώς μας και τα ιδεώδη του Γένους μας σε ένα γεμάτο θεοσέβεια οικογενειακό περιβάλλον.

Από την νεανική του ηλικία διακρινόταν για την ευφυΐα και τη σύνεσή του αλλά και για την ευθύτητα του χαρακτήρος του, την αγνότητα και σωφροσύνη του, την ταπεινοφροσύνη και την βαθειά πίστη του, την απέραντη αγάπη του.

Από πολύ μικρός εκδήλωσε την κλίση του προς τον μοναχισμό. Σε ηλικία μόλις 10 ετών έγινε υποταχτικός (καλογεροπαίδι) στον μητροπολίτη Λαρίσης Μάρκο, που τον χειροτόνησε διάκονο και πρεσβύτερο. Το έτος 1517 μ.Χ. εκλέγεται επίσκοπος Ελασσώνος και το 1521 μ.Χ. αναλαμβάνει την διοίκηση της επισκοπής Σταγών. Το Μάρτιο του 1527 μ.Χ. αναβιβάζεται στον θρόνο της Μητροπόλεως Λαρίσης, κατέχοντας παράλληλα, μέχρι τον Αύγουστο 1529 μ.Χ., ως «τοποτηρητής», και την επισκοπή Σταγών, και ακτινοβολεί με την αγιότητα της ζωής του και την καταπληκτική αγαθοεργό δράση του, ενώ συγχρόνως υπομένει με θαυμαστή ανεξικακία συκοφαντίες και σκληρές δοκιμασίες στις οποίες έλαμψε «ὡς χρυσὸς ἐν χωνευτηρίῳ».

Ο Άγιος Βησσαρίων ως ιεράρχης επιτέλεσε γενικότερα σημαντικότατο έργο, ποιμαντικό, κοινωνικό, φιλανθρωπικό. Έτσι κέρδισε τις ψυχές των χριστιανών και αναδείχτηκε μεγάλη θρησκευτική και κοινωνική προσωπικότητα. Συγκεκριμένα εξαγόρασε και απελευθέρωσε πολλούς αιχμαλώτους, επίσης έδειξε ιδιαίτερη φροντίδα για την προστασία και ανακούφιση φτωχών, γυμνών και πεινασμένων.

Ο Άγιος Βησσαρίων, παρά τους χαλεπούς χρόνους της εποχής του, αποδείχτηκε και ένας πολύδραστος «υπουργός κοινωνικών έργων». Με προσωπική του επίβλεψη και πρωτοβουλία χρηματοδότησε και κατασκεύασε μια μεγάλη σειρά από πολύτιμα και δύσκολα κοινωφελή έργα, όπως εκκλησίες, δρόμους και κυρίως γεφύρια, μία ακόμη μαρτυρία της ανεκτίμητης κοινωνικής προσφοράς της εκκλησίας μας σε κάθε εποχή και τόπο. Για την εξοικονόμηση των αναγκαίων χρημάτων ο Άγιός μας έκανε πολλά και μακρινά ταξίδια, μέχρι τα Βαλκάνια, την Ουγγαρία και Τσεχοσλοβακία. Ως γεφυροποιός εμπνεύστηκε αρκετά γεφύρια: στον Πορταϊκό ποταμό της ιδιαίτερης πατρίδας του Πόρτας Παναγιάς, στη Σαρακίνα της Καλαμπάκας, Πηνειός ποταμός (και με τα δύο επικοινωνεί η πεδινή Θεσσαλία με την ορεινή),τη γέφυρα Κοράκου στον Αχελώο (που συνδέει Θεσσαλία με Ήπειρο), το πρώτο γιοφύρι της Πλάκας (που ενώνει Τζουμέρκα με Άρτα και Γιάννενα).

Για την ψυχική γαλήνη έκτισε στον Κόζιακα την μονή του Σωτήρος των Μεγάλων Πυλών (Δουσίκου), μεταξύ των ετών 1527 - 1534/35 μ.Χ., και στα ερείπια παλιάς ομώνυμης. Η εν λόγω μονή ανεγέρθηκε πάλι εκ βάθρων από τον ανεψιό του Αγίου Βησσαρίωνος και νέο κτήτορα Νεόφυτο Β΄ Λαρίσης κατά την περίοδο 1550 - 1552/57 μ.Χ., τοιχογραφήθηκε δε από τον δεξιοτέχνη ζωγράφο Τζιόρτζη (1557 μ.Χ.) και διατηρείται μέχρι σήμερα σε άριστη κατάσταση.

Έγραψε τρεις διαθήκες και καθιέρωσε το άβατο της μονής Δουσίκου για τις γυναίκες, που τηρείται μέχρι σήμερα με μεγάλη ευλάβεια.



Στις 13 (ή 15) Σεπτεμβρίου 1540 μ.Χ., ημέρα Δευτέρα παρέδωκε την αγίαν ψυχήν του εις χείρας Θεού, υμνούμενος από τότε ως Άγιος και θαυματουργός. Οι ασθένειες που κατ’ εξοχήν θεραπεύει ο Άγιος Βησσαρίων είναι η δυσεντερία, η ευλογιά, η οστρακιά και προπαντός η πανούκλα. Γιατρεύει και αρρώστιες ζώων, φονεύει ακρίδες, καταπαύει την τρικυμία της θάλασσας, συντελεί στην εφορεία της γης. Η ευωδιάζουσα Τιμία Κάρα Του φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Του.

Η μνήμη του εορτάζεται στις 15 Σεπτεμβρίου, με ιδιαίτερη ευλάβεια και μεγαλοπρέπεια, στη μονή του, στην Πύλη, στην Καλαμπάκα· στα Τρίκαλα λιτανεύεται η τιμία κάρα του πανηγυρικά την Κυριακή της Σαμαρείτιδος. Τα πρώτα υμνογραφικά και συναξαριογραφικά κείμενά του γράφτηκαν πολύ νωρίς από τον Παχώμιο Ρουσάνο (1552 μ.Χ.).

Σύμφωνα με ορισμένες πηγές, υπήρξε και άλλος Βησσαρίων αρχιεπίσκοπος Λαρίσης που έζησε πριν τον συγκεκριμένο Άγιο.

Κυριακή, 13 Σεπτεμβρίου 2015

Δευτέρα 14-09-2015 - Ύψωση του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού


Τὰς ἐν λάρυγγι Σῶτερ ὑψώσεις φέρει,
Ὑψούμενον βλέπουσα τὸν Σταυρὸν κτίσις.
Ὑψώθη δεκάτῃ, Σταυροῦ ξύλον, ἠδὲ τετάρτῃ.
Βιογραφία
Το 326 μ.Χ. η Αγία Ελένη πήγε στην Ιερουσαλήμ για να προσκυνήσει τους Αγίους Τόπους και να ευχαριστήσει το Θεό για τους θριάμβους του γιου της Μεγάλου Κωνσταντίνου. Ο Θείος ζήλος όμως, έκανε την Άγια Ελένη να αρχίσει έρευνες για την ανεύρεση του Τιμίου Σταυρού.

Επάνω στο Γολγοθά υπήρχε ειδωλολατρικός ναός της θεάς Αφροδίτης, τον οποίο γκρέμισε και άρχισε τις ανασκαφές. Σε κάποιο σημείο, βρέθηκαν τρεις σταυροί. Η συγκίνηση υπήρξε μεγάλη, αλλά ποιος από τους τρεις ήταν του Κυρίου; Τότε ο επίσκοπος Ιεροσολύμων Μακάριος με αρκετούς Ιερείς, αφού έκανε δέηση, άγγιξε στους σταυρούς το σώμα μιας ευσεβέστατης κυρίας που είχε πεθάνει. Όταν ήλθε η σειρά και άγγιξε τον τρίτο σταυρό, που ήταν πραγματικά του Κυρίου, η γυναίκα αμέσως αναστήθηκε.

Η είδηση διαδόθηκε σαν αστραπή σε όλα τα μέρη της Ιερουσαλήμ. Πλήθη πιστών άρχισαν να συρρέουν για να αγγίξουν το τίμιο ξύλο. Επειδή, όμως, συνέβησαν πολλά δυστυχήματα από το συνωστισμό, ύψωσαν τον Τίμιο Σταυρό μέσα στο ναό σε μέρος υψηλό, για να μπορέσουν να τον δουν και να τον προσκυνήσουν όλοι.

Αυτή, λοιπόν, την ύψωση καθιέρωσαν οι άγιοι Πατέρες, να γιορτάζουμε στις 14 Σεπτεμβρίου, για να μπορέσουμε κι εμείς να υψώσουμε μέσα στις ψυχές μας το Σταυρό του Κυρίου μας, που αποτελείτο κατ' εξοχήν "όπλον κατά του διαβόλου".

Ορισμένοι Συναξαριστές, αυτή την ημέρα, αναφέρουν και την ύψωση του Τιμίου Σταυρού στην Κωνσταντινούπολη το 628 μ.Χ. από τον βασιλιά Ηράκλειο, πού είχε νικήσει και ξαναπήρε τον Τίμιο Σταυρό από τους Αβάρους, οι οποίοι τον είχαν αρπάξει από τους Αγίους Τόπους.



Τὸ σημεῖο τοῦ Σταυροῦ στὴν καθημερινή μας ζωή


Δὲν εἶναι χωρὶς ἐξήγηση τὸ γεγονὸς ὅτι ἡ Εκκλησία μας καὶ οἱ χριστιανοὶ περιβάλλουμε τὸ σημεῖο τοῦ Σταυροῦ μὲ τὴ μέγιστη τιμὴ καὶ εὐλάβεια· κάνουμε δὲ χρήση του, τόσο συχνὰ κατὰ τὶς διάφορες Ἀκολουθίες, ὅπως καὶ στὴν καθημερινή μας ζωή. Ἀναφέρουμε τὸ Ὄνομα τοῦ Θεοῦ, τῆς Παναγίας, τῶν Ἁγίων καὶ σχηματίζουμε τὸ σημεῖο τοῦ τιμίου Σταυροῦ. Ἀρχίζουμε ἡ τελειώνουμε τὴν ἡμέρα μας μ᾿ αὐτό. Πρὶν καὶ μετὰ τὸ φαγητό μας, στὴν ἔναρξη καὶ λήξη τῆς ἐργασίας μας, καθὼς περνᾶμε ἔξω ἀπὸ ἱερὸ ναό. Καὶ παντοῦ ἀντικρύζουμε τὸ ζωοποιὸ σχῆμα του: Στοὺς τρούλους τῶν ἐκκλησιῶν, στὰ κοιμητήρια, σὲ εἰκονοστάσια κατὰ μῆκος τῶν δρόμων, ἀτὸ λαιμὸ ἄντρων, γυναικῶν καὶ παιδιῶν, στὰ κρεβάτια ὑγιῶν καὶ ἀσθενῶν, στὶς ἐπιγραφὲς τῶν νοσοκομείων, στὶς προσόψεις τῶν φαρμακείων, σὲ κορυφὲς λόφων...

Ὑπάρχουν βέβαια καὶ «χριστιανοὶ» ποὺ μὲ τὴ ζωὴ καὶ τὴ συμπεριφορά τους δείχνουν ἀσέβεια πρὸς τὸν ζωοποιὸ Σταυρό. Εἴτε μὲ τὸν τρόπο ποὺ κάνουν τὸ σημεῖο τοῦ ἀνευλαβῶς, χωρὶς νὰ τὸν σχηματίζουν κανονικὰ (ἑνωμένα τὰ τρία πρῶτα δάχτυλα, ἀκουμπισμένα τὰ ἀλλὰ δύο στὴν παλάμη, καί. κινώντας ἔτσι. Τὸ δεξὶ χέρι ἀπὸ τὸ μέτωπο στὴν κοιλιὰ καὶ μετὰ στὸν δεξιὸ καὶ ἀριστερὸ ὦμο), εἴτε μὲ τὸ νὰ ντρέπονται νὰ κάνουν τὸν σταυρό τους δημόσια, εἴτε -χειρότερα- μὲ τὸ νὰ βλασφημοῦν τὸν πανάγιο Σταυρό!

Ὡς πρὸς τοὺς βαθύτερους συμβολισμοὺς γιὰ τὸ σημεῖο τοῦ Σταυροῦ ποὺ κάνουμε οἱ χριστιανοί, ἂς ἀκούσουμε τί ἀκριβῶς ἔλεγε, μὲ ἁπλὸ ἀλλὰ ἰδιαίτερα βαθὺ θεολογικὸ τρόπο, ὁ ἅγιος Κοσμᾶς ὁ Αἰτωλός, ὁ διδάχος τοῦ Γένους·στὴν Ε´ διδαχή του:

«Ἀκούσατε, χριστιανοί μου, πῶς πρέπει νὰ γίνεται ὁ σταυρὸς καὶ τί σημαίνει. Μᾶς λέγει τὸ ἱερὸν Εὐαγγέλιον πὼς ἡ Ἁγία Τριάς, ὁ Θεός, δοξάζεται εἰς τὸν οὐρανὸν περισσότερον ἀπὸ τοὺς ἀγγέλους. Τί πρέπει νὰ κάμῃς καὶ ἐσύ; Σμίγεις τὰ τρία σου δάκτυλα μὲ τὸ δεξιόν σου χέρι καὶ μὴ μπορώντας νὰ ἀνεβῇς εἰς τὸν οὐρανὸν νὰ προσκυνήσῃς, βάνεις τὸ χέρι σου εἰς τὸ κεφάλι σου, διατὶ τὸ κεφάλι σου εἶναι στρογγυλὸ καὶ φανερώνει τὸν οὐρανὸν καὶ λέγεις μὲ τὸ στόμα: Καθὼς ἐσεῖς οἱ ἄγγελοι δοξάζετε τὴν Ἁγίαν Τριάδα εἰς τὸν οὐρανόν, ἔτσι καὶ ἐγώ, ὡς δοῦλος ἀνάξιος, δοξάζω καὶ προσκυνῶ τὴν Ἁγία Τριάδα. Καὶ καθὼς αὐτὰ τὰ δάκτυλα, εἶναι τρία εἶναι ξεχωριστά, εἶναι καὶ μαζὶ ἔτσι καὶ ἡ Ἁγία Τριάς, ὁ Θεός, τρία πρόσωπα, καὶ ἕνας μόνος Θεός, Κατεβάζεις τὸ χέρι σου ἀπὸ τὸ κεφάλι καὶ τὸ βάνεις εἰς τὴν κοιλίαν σου καὶ λέγεις: Σὲ προσκυνῶ καὶ σὲ λατρεύω, Κύριέ μου, ὅτι κατεδέχθης καὶ ἐσαρκώθης εἰς τὴν κοιλίαν τῆς Θεοτόκου διὰ τὰς ἁμαρτίας μας. Τὸ βάζεις πάλιν εἰς τὸν δεξιόν σου ὦμον καὶ λέγεις: Σὲ παρακαλῶ, Θεέ μου, νὰ μὲ συγχωρήσῃς καὶ νὰ μὲ βάλῃς εἰς τὰ δεξιά σου μὲ τοὺς δικαίους. Βάνοντάς το πάλι εἰς τὸν ἀριστερὸν ὦμον, λέγεις: Σὲ παρακαλῶ, Κύριέ μου, μὴ μὲ βάλης εἰς τὰ ἀριστερὰ μὲ τοὺς ἁμαρτωλούς.Ἔπειτα, κύπτοντας κάτω εἰς τὴν γῆν: Σὲ δοξάζω, Θεέ μου, σὲ προσκυνῶ καὶ σὲ λατρεύω, ὅτι, καθὼς ἐβάλθηκες εἰς τὸν τάφον, ἔτσι θὰ βαλθῶ καὶ ἐγώ. Καὶ ὅταν σηκώνεσαι ὀρθός, φανερώνεις τὴν Ἀνάστασιν καὶ λέγεις: Σὲ δοξάζω, Κύριέ μου, σὲ προσκυνῶ καὶ σὲ λατρεύω, πὼς ἀναστήθηκες ἀπὸ τοὺς νεκρούς, διὰ νὰ μᾶς χαρίσῃς τὴν ζωὴν τὴν αἰώνιον. Αὐτὸ σημαίνει ὁ πανάγιος σταυρός».

Σύμφωνα μὲ ἄλλη ἑρμηνεία, τὰ μὲν τρία ἑνωμένα δάκτυλα συμβολίζουν τὸν ἕνα Θεὸ μὲ τὶς τρεῖς ὑποστάσεις ποὺ εἶναι τρία πρόσωπα ὁμοούσια καὶ ἑνωμένα, «ἀχωρίστως» καὶ «ἀδιαιρέτως», τὰ δὲ ἄλλα δύο συμβολίζουν τὶς δύο φύσεις (θεία καὶ ἀνθρώπινη), τὶς δύο θελήσεις καὶ ἐνέργειες τοῦ Κυρίου μας. Σχηματίζοντας ἔτσι τὸ σημεῖο τοῦ σταυροῦ καὶ ἀκουμπώντας τὸ χέρι μας στὸ μέτωπο (τὸ διανοητικό μας κέντρο), τὴν κοιλιὰ (κέντρο τῶν ἐπιθυμιῶν) καὶ τοὺς δύο ὤμους (μέσον τῶν σωματικῶν δραστηριοτήτων μας), ὁμολογοῦμε ὅτι οἱ σκέψεις, οἱ ἐπιθυμίες καὶ οἱ πράξεις μας ἀνήκουν στὸν Θεὸ καὶ θέλουμε νὰ βρίσκονται κάτω ἀπὸ τὴν εὐλογία του.

* * *

Ὁ σταυρός, λέει ὁ ἱερὸς Χρυσόστομος, «ἀνεῖλε τὴν ἁμαρτίαν, καθάρσιον τῆς οἰκουμένης ἐγένετο, καταλλαγὴ χρονίας ἔχθρας, ἀνέωξε τοῦ οὐρανοῦ τὰς πύλας, τοὺς μισουμένους φίλους ἐποίησεν, εἰς τὸν οὐρανὸν ἐπανήγαγεν, ἐν δεξιᾷ τοῦ θρόνου ἐκάθισε τὴν ἡμετέραν φύσιν, μυρία ἕτερα παρέσχεν ἡμῖν ἀγαθά» (Migne Ε.Π. 48, 867).Ἔτσι ἐξηγεῖται γιατὶ ἡ πεποίθηση τῶν χριστιανῶν θεωρεῖ τὸν τίμιο Σταυρὸ «θέλημα τοῦ Πατρός, δόξα τοῦ Μονογενοῦς, ἀγαλλίαμα τοῦ Πνεύματος, κόσμημα τῶν ἀγγέλων, ἀσφάλεια τῆς Ἐκκλησίας, καύχημα τοῦ Παύλου, τεῖχος τῶν ἁγίων, φῶς ὅλης της οἰκουμένης» (Ἱερὸς Χρυσόστομος, Ε.Π. 49, 396).

Παρόλο ὅτι στὴν ἐποχή μας φαίνεται πὼς «ἡ τοῦ κόσμου σοφία τὰ πρωτεῖα φέρεται, παρωσαμένη τὸ καύχημα τοῦ σταυροῦ» (Μέγας Βασίλειος, Migne Ε.Π. 32, 473), ἐντούτοις θὰ συμφωνήσουμε ἀπόλυτα μὲ τὴ διαπίστωση ἔγκυρου θεολόγου (τοῦ Βασιλείου Μουστάκη, †) ποὺ ἔγραψε:

«Ἀπὸ ὅλους τους θησαυροὺς ποὺ ἀνωρύχθηκαν ἀπὸ τὰ σπλάγχνα τῆς γῆς ἢ θὰ ἀνορυχθοῦν στὸ μέλλον, δὲν ὑπάρχει ἀσφαλῶς πιὸ πολύτιμος ἀπὸ τὸν Σταυρὸ τοῦ Κυρίου, ποὺ ἡ ἁγία αὐτοκράτειρα Ἑλένη ἀνέσυρε στὸ ψῶς τοῦ ἡλίου. Ὁ Σταυρὸς εἶναι τὸ καύχημα τὴκ χριστιανοσύνης. Τὸ πανάκριβο κόσμημα ποὺ ἔλαβε σὰν δῶρο καὶ σὰν ἀπόδειξη τῆς ἀγάπης του ἀπὸ τὸν θεῖο Νυμφίο της ἡ Ἐκκλησία... Αὐτὸ τὸ σύμβολο τῆς ἀτιμώσεως καὶ τῆς καταδίκης, ποὺ προκαλοῦσε φρίκη στοὺς ἀρχαίους λαούς, ἀπέβη, μὲ τὸν θάνατο τοῦ Σωτῆρος πάνω του, ἡ πηγὴ τῆς χαρᾶς, τῆς δυνάμεων καὶ τῆς δόξης. Ἔγινε τὸ κλειδί, μὲ τὸ ὁποῖο ὁ ἐξωσμένος Ἀδὰμ ξανάνοιξε τὶς πύλες τῆς Ἐδέμ... Τὸ πανίσχυρο ὅπλο, μὲ τὸ ὁποῖο κατατροπώνονται οἱ δυνάμεις τοῦ κακοῦ. Ἡ καθέδρα, ἀπ᾿ ὅπου διδάχθηκε στὶς ψυχὲς ἡ μοναδικὴ ἀλήθεια. Τὸ κατάρτι, πάνω στὸ ὁποῖο ἰσαρίσθηκε σὰν πανὶ ἡ περγαμηνὴ τοῦ Εὐαγγελίου, γιὰ νὰ γίνει κατορθωτὸς ὁ πλοῦς τῆς ἀνθρωπότητος πρὸς τὸ λιμάνι τῆς ἄνω ζωῆς... Ὁ Σταυρός, ἡ ὡραιότης τῆς Ἐκκλησίας, Ὅπως τὸν ἀποκαλεῖ ἕνα τροπάριο, ἂς γίνει ἡ ὀμορφιὰ τῆς ζωῆς τοῦ καθενός μας. Αὐτὸς πράγματι εἶναι ἡ ὕλη, ποὺ πάνω της συνέθεσε ἡ θεία ἀγάπη τὸ ἀριστούργημα τῆς ἀπολυτρώσεως. Χωρὶς αὐτὸν εἶναι ἀδύνατο νὰ τὸ κάνει δικό του ὁ καθένας» (Θ.Η.Ε. 11, 439).

Γι᾿ αὐτὸ κι ἐμεῖς ψάλλουμε: «.Τὸν Σταυρόν σου προσκυνοῦμεν, Δέσποτα, καὶ τὴν ἁγίαν σου Ἀνάστασιν δοξάζομεν»!

Σάββατο, 5 Σεπτεμβρίου 2015

Οἱ άνθρωποι δίνουν προβάδισμα στά πρόσκαιρα καί περιφρονοῦν τά αἰώνια

ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΔ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ – 6 ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ 2015
Ιερά Μητόπολις Σερβίων και Κοζάνης
ΚΥΡΙΑΚΗ ΙΔ´ ΜΑΤΘΑΙΟΥ
(Ματθ. κβ΄ 2-14)
Πολύς κόσμος, ἀγαπητοί μου ἀδελφοί, αἰσθάνεται χαρά καί εὐχαρίστηση ὅταν συμβεῖ νά λάβουν χαιρετισμό ἤ αὐτόγραφο σημείωμα ἀπό ἀξιωματούχους ἀνθρώπους. Ὅμως, ὅπως εἶναι γνωστό, οἱ τιμές αὐτές εἶναι ἐφήμερες, προσωρινές καί φευγαλέες. Ὅλα τά ἐπίγεια, ὅσο ἐλκυστικά καί ἄν παρουσιάζονται, εἶναι ἀνίκανα νά ἱκανοποιήσουν μόνιμα τούς πόθους τοῦ ἀνθρώπου. Προσκλήσεις, δεξιώσεις, συμπόσια, τιμή καί δόξα παρέρχονται ὅπως οἱ σκιές.

Τό μόνο αἰώνιο καί ἀμετάβλητο εἶναι ὁ ζωηφόρος λόγος καί τό θέλημα τοῦ Θεοῦ, ὁ ὁποῖος ἔχοντας τήν ἐπιθυμία νά μᾶς χορηγήσει τή μόνιμη χαρά, μᾶς ἐπιτρέπει νά τόν συναναστρεφόμαστε, μᾶς δίνει τή χάρη του, μᾶς καθαρίζει ἀπό τά στίγματα τῆς ἁμαρτίας καί καθημερινά μᾶς παραθέτει τράπεζα, ὅπου προσφέρεται ὁ Ἀμνός τοῦ Θεοῦ, «ὁ αἴρων τήν ἁμαρτία τοῦ κόσμου».
Τό μέγεθος ὅμως τῆς γενναιοδωρίας τοῦ οἰκοδεσπότη μαρτυρεῖ τό ἐπουράνιο συμπόσιο, πού εἶναι ἤδη στρωμένο γιά τούς γάμους τοῦ Υἱοῦ Του, στό ὁποῖο εἶναι πολλοί καλεσμένοι ἀπό κάθε φυλή, γλῶσσα καί τάξη, τούς ὁποίους ὁ οἰκοδεσπότης Θεός περιμένει νά ἀνταποκριθοῦν στήν πρόσκλησή Του.
Δικαίωμα εἰσόδου στούς γάμους ἔχουν ὅλοι πού συμμορφώνονται πρός τό θέλημα τοῦ Κυρίου, δηλαδή οἱ πράοι, εἰρηνοποιοί, καθαρά καρδίᾳ, πεινῶντες καί διψῶντες τήν δικαιοσύνη καί ὅλοι οἱ ἐφοδιασμένοι μέ τό λευκό ἔνδυμα τοῦ γάμου. Εὐτυχισμένοι ὅσοι εἰσέλθουν στό γάμο ἐκεῖνο, τοῦ ὁποίου ἡ πανηγυρική ἀτμόσφαιρα εἶναι ἀνέκφραστος καί στόν ὁποῖο ἐπικρατεῖ ἡ μόνιμη χαρά καί ἡ ἀνυπόκριτη συναδέλφωση. Οἱ συνδαιτημόνες τοῦ συμποσίου μετέχουν ὡς πρωτότοκοι γραμμένοι στούς οὐρανούς, ὡς συμπολίτες τῶν ἁγίων, ὡς κληρονόμοι Θεοῦ καί συγκληρονόμοι Ἰησοῦ Χριστοῦ.
Στό σημεῖο αὐτό πρέπει νά προσέξουν πολύ οἱ ἄνθρωποι τῆς ἐποχῆς μας, οἱ ὁποῖοι δίνουν προβάδισμα στά πρόσκαιρα καί περιφρονοῦν τά αἰώνια. Μάχονται γιά νά συμμετάσχουν σέ μιά ἐπίγειο δεξίωση, ἐνῶ ἀδιαφοροῦν γιά τά οὐράνια καί σέ καμιά ἑτοιμασία δένπροβαίνουν γιά τό πανηγύρι τῆς Βασιλείας τῶν Οὐρανῶν.
Ἡ πρόσκληση βρίσκεται στά χέρια ὅλων τῶν βαπτισμένων καί ἡ θύρα τοῦ συμποσίου εἶναι ἀκόμη ἀνοιχτή. Εὐτυχισμένοι ὅσοι εἰσέλθουν καί συμμετάσχουν σ’ αὐτό, γιατί πρόκειται γιά τούς γάμους τοῦ Υἱοῦ τοῦ Βασιλέως Θεοῦ.
Ὅπως ὅμως εἶναι γνωστό, ἐκτός τῆς ἐνδυμασίας τοῦ σώματος ὑπάρχει καί ἡ ἐνδυμασία τῆς ψυχῆς, ἡ ὁποῖα μολονότι εἶναι πνευματική καί ἀόρατη, εἶναι πραγματική καί ἔχει μεγαλύτερη ἀξία καί σπουδαιότητα. Τήν στολή αὐτή παίρνει ὁ χριστιανός τήν ὥρα τοῦ βαπτίσματος, ὁπότε ψάλλεται ὁ ὕμνος «ὅσοι ἐν Χριστῷ ἐβαπτίσθητε, Χριστόν ἐνεδύσασθε».
Ὅπως ἡ ἐνδυμασία τοῦ σώματος ὑπόκειται σέ ἀλλοίωση καί φθορά κατά παρόμοιο τρόπο καί ἡ στολή τῆς ψυχῆς ὑπόκειται σέ φθορά καί ἐπιφέρει ντροπή στόν κάτοχό της.
Καί ὅπως δέν τολμάει ὁ ἄνθρωπος νά συμμετάσχει σέ γάμο ἤ πανηγυρική ἐκδήλωση χωρίς τό ἀπαιτούμενο ἔνδυμα, κατά παρόμοιο τρόπο δέν θά βρεῖ τό θάρρος νά συμμετάσχει στό πανηγύρι τοῦ οὐρανοῦ χωρίς τήν ἀνάλογη καί καθαρή στολή τῆς ψυχῆς.
Γι’ αὐτό ὅσοι ἐνδιαφέρονται γιά τή σωτηρία τους ἄς φροντίσουν νά διατηρήσουν καθαρή τή στολή τῆς ψυχῆς τους, ἡ ὁποῖα ἐφασφαλίζεται ὄχι μόνο μέ τήν ἀποφυγή τῆς ἁμαρτίας, ἀλλά καί μέ τή μετάνοια, τήν ἀγαθοεργία καί τή μόνιμη ὑπακοή στό θέλημα τοῦ Θεοῦ.
Ἀγαπητοί ἀδελφοί, μακάριοι οἱ ἀκούοντες τόν λόγο τοῦ Θεοῦ καί φυλάσοντες αὐτόν. Αὐτοί θά μετατρέψουν τόν ἀρραβώνα τοῦ βαπτίσματος σέ μόνιμο γάμο, στόν ὁποῖο θά συμμετάσχουν μέ ὅλους τούς ἁγίους ὡς μέλη Χριστοῦ, κληρονόμοι τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν, τά ὁποῖα εἶναι ἀσύλληπτα ἀπό τόν ἄνθρωπο. Ἀμήν.
Ἐκ τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως

Τρίτη, 1 Σεπτεμβρίου 2015

Το Ευαγγέλιο. Τρίτη 1 Σεπτεμβρίου



Εὐαγγέλιον ὁμοίως, Πέμ. α΄ ἑβδ. Λουκᾶ, «῏Ηλθεν ὁ ᾿Ιησοῦς εἰς τὴν Ναζαρέτ» (Λκ. δ΄ 16-22):
16 Καὶ ἦλθεν εἰς τὴν Ναζαρέτ, οὗ ἦν τεθραμμένος, καὶ εἰσῆλθε κατὰ τὸ εἰωθὸς αὐτῷ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων εἰς τὴν συναγωγήν, καὶ ἀνέστη ἀναγνῶναι. 17 καὶ ἐπεδόθη αὐτῷ βιβλίον Ἡσαΐου τοῦ προφήτου, καὶ ἀναπτύξας τὸ βιβλίον εὗρε τὸν τόπον οὗ ἦν γεγραμμένον· 18 Πνεῦμα Κυρίου ἐπ᾿ ἐ­μέ, οὗ εἵνεκεν ἔχρισέ με, εὐ­αγ­γελίσασθαι πτωχοῖς ἀπέ­σταλκέ με, ἰάσασθαι τοὺς συντετριμμένους τὴν καρ­­δίαν, 19 κηρῦξαι αἰχμαλώτοις ἄφεσιν καὶ τυφλοῖς ἀνάβλε­ψιν, ἀποστεῖλαι τεθραυσμέ­νους ἐν ἀφέσει, κηρῦξαι ἐ­­­­νιαυτὸν Κυρίου δεκτόν. 20 καὶ πτύξας τὸ βιβλίον ἀποδοὺς τῷ ὑπηρέτῃ ἐκάθισε· καὶ πάντων ἐν τῇ συναγωγῇ οἱ ὀφθαλμοὶ ἦσαν ἀτενίζοντες αὐτῷ. 21 ἤρξατο δὲ λέγειν πρὸς αὐτοὺς ὅτι σήμερον πεπλήρωται ἡ γραφὴ αὕτη ἐν τοῖς ὠσὶν ὑμῶν. 22 καὶ πάντες ἐμαρτύρουν αὐτῷ καὶ ἐθαύμαζον ἐπὶ τοῖς λόγοις τῆς χάριτος τοῖς ἐκπορευομένοις ἐκ τοῦ στόματος αὐτοῦ καὶ ἔλεγον· οὐχ οὗτός ἐστιν ὁ υἱὸς Ἰωσήφ;

ΕΡΜΗΝΕΙΑ Π. Ν. ΤΡΕΜΠΕΛΑ
16 Ἔπειτα ἦλθε στή Ναζαρέτ, ἐκεῖ ὅπου εἶχε ἀνατραφεῖ καί εἶχε μεγαλώσει. Κι ὅπως συνήθιζε ἀπό τήν παιδική του ἀκόμη ἡλικία, μπῆκε τήν ἡμέρα τοῦ Σαββάτου στή συναγωγή καί σηκώθηκε ἀπό τή θέση του γιά νά διαβάσει κάποια προφητική περικοπή ἀπό τή Βίβλο. 17 Καί τοῦ παρέδωσαν τό βιβλίο τοῦ προφήτη Ἡσαΐα. Ξεδίπλωσε τότε τό βιβλίο πού ἦταν τυλιγμένο σέ κυλινδρικό σχῆμα καί βρῆκε τό μέρος ἐκεῖνο ὅπου ἦταν γραμμένο τό ἑξῆς: 18 Τό Πνεῦμα τοῦ Κυρίου μένει καί ἀναπαύεται σέ μέ­να τόν Μεσσία, γιά νά συνεργάζεται μαζί μου στό σω­τη­ριῶδες ἔργο μου. Καί μένει τό Πνεῦμα αὐτό σέ μένα, διότι ὁ Κύριος μέ ἔχρισε ὡς ἄνθρωπο καί μέ ἀπέστειλε νά κηρύξω τό εὐαγγέλιο τῆς βασιλείας σ’ ἐκείνους πού στεροῦνται τή χάρη τοῦ Θεοῦ, εἶναι πνευματικά φτωχοί καί βρίσκονται σέ ἄθλια κατάσταση. Μέ ἔστειλε νά θεραπεύσω ἐκείνους πού ἡ καρδιά τους ἔχει συντριβεῖ ἀπό τό βάρος τῆς ἁμαρτίας. 19 Μέ ἔστειλε νά κηρύξω ἄφεση καί ἐλευθερία στούς δούλους καί αἰχμάλωτους τῆς ἁμαρτίας καί νά χαρί­σω τό φῶς σ’ ἐκείνους πού ἔχουν τυ­φλω­μένο τό νοῦ τους ἀπό τό σκοτισμό τῶν πα­θῶν. Μέ ἔστειλε νά ἐλευθερώσω ἀπό κάθε ἐνοχή ἐκεί­νους πού ἔχουν κατα­πληγωθεῖ καί συντριβεῖ ἀπό τήν ἁμαρτία. Μέ ἔστειλε νά κηρύξω καί νά ἀναγγείλω τήν ἔναρξη τῆς νέας περιόδου, ἡ ὁποία εἶναι ἀρεστή στό Θεό καί ἐπι­­­θυμητή στούς ἀνθρώπους· διότι τήν περίοδο αὐτή πραγματοποιεῖται ἀπό τόν Μεσσία ἡ βουλή τοῦ Θεοῦ γιά τή σωτηρία τῶν ἀνθρώπων. 20 Κι ἀφοῦ τύλιξε τό βιβλίο, τό ἔδωσε πάλι στόν ὑπη­ρέ­τη τῆς συναγωγῆς καί κάθισε γιά νά ἐξηγήσει καί νά ἀναπτύξει τήν περικοπή πού διάβασε. Καί τά μάτια ὅλων ὅσων ἦταν στή συναγωγή εἶχαν στραφεῖ μέ πολύ ἐνδιαφέρον καί προσοχή σ’ αὐτόν. 21 Ἄρχισε λοιπόν νά τούς λέει ὅτι σήμερα πραγματο­ποιήθηκε καί ἐπαληθεύθηκε ἡ προφητεία αὐτή μέ τό κή­­ρυγμα πού ἀκούγεται τή στιγμή αὐτή στά αὐτιά σας ἀπό μένα, στόν ὁποῖο ἀναφέρεται ἡ προφητεία αὐ­τή. 22 Καί ὅλοι ὅσοι ἄκουσαν τήν ἐξήγηση τῆς προφητείας πού στή συνέχεια ἔκανε ὁ Ἰησοῦς, ὁμολογοῦσαν ὅτι κήρυξε ἐξαίρετα. Καί ἀποροῦσαν γιά τά λόγια πού ἔβγαιναν ἀπό τό στόμα του καί ἦταν γεμάτα μέ θεία χά­­ρη καί γλυκύτητα· κι ἔλεγαν: Περίεργο! Δέν εἶναι αὐ­τός ὁ γιός τοῦ Ἰωσήφ, πού μέχρι χθές ἐργα­ζό­ταν σάν ἕνας ἀπό μᾶς;